Nehemia – Het gebedsleven van een leider

Geplaatst door Jaap Bus op 9 juni 2011

Even informeren: Hoe gaat het? Wat! Gaan jullie scheiden? Huh! Je bent ontslagen? Oh! Het geloof kwijtgeraakt? Oei! Kanker geconstateerd! De aroma van deze wereld komt je tegemoet. De realiteit slaat toe. Zo begint het Bijbelboek Nehemia. Even informeren: Hoe gaat het? Het gaat heel slecht (Neh. 1:3). De muren van Jeruzalem liggen in puin en de Israëlieten zijn daarom het mikpunt van spot. Als Nehemia dit hoort over de situatie in Jeruzalem treft het hem zo diep dat hij begint te huilen. Wanneer hebt u voor het laatst gehuild?

Soms denk ik wel eens dat we wat een stel diepvrieskippen zijn geworden. Mensen die geen kippenvel meer krijgen. Mensen die niet meer in het diepst van hun ziel getroffen worden door de situaties we tegenkomen in de wereld. Het eerste wat we leren van Nehemia is juist dat hij gevoelig was. Hij huilde, rouwde en vastte vanwege het nieuws dat hij over Jeruzalem kreeg. Maar daar bleef hij niet steken. Er is een tijd van huilen, rouwen en vasten, maar er is ook een tijd om dat om te zetten in concrete actie. Doen we dat niet, dan ligt de valkuil van verlammende depressiviteit om de hoek. Nehemia bleef niet in zijn verdriet zitten, maar gaat aan de slag. Hij vraagt toestemming om zelf naar Jeruzalem te gaan, regelt wat mensen die met hem meegaan, pakt zijn koffertje in en spreekt met de buurvrouw af dat zij zn bloemetjes water geeft. En weg is ‘ie. Actie!

Dat is de andere valkuil die om de hoek ligt. Vanuit onze pijn en verdriet en misschien ook frustratie en boosheid direct zelf aan de slag gaan en alles regelen. Er moet immers wat gebeuren. Zo kan het niet verder. Tijd voor actie. Er is een tijd om te huilen en er is een tijd om aan de slag te gaan, maar het grootste gedeelte van het eerste hoofdstuk van Nehemia draait om een andere tijd: de tijd om te bidden! Gebed is voor Nehemia geen laatste toevlucht als hij het niet meer ziet zitten en het hemzelf niet meer lukt. Gebed is voor hem de eerste prioriteit voordat hij vanuit eigen verlangen en inzicht aan de slag gaat. En dus lezen we aan het begin van Nehemia een schitterend gebed. Een gebed van vertrouwen omdat God betrouwbaar is. Een gebed van belijdenis omdat Israël dat niet was. Een gebed van verwachting omdat God beloftes aan Israël heeft gedaan en Nehemia God daaraan wil herinneren. Een gebed van toewijding omdat Nehemia beloftes aan God heeft gedaan en God Nehemia daaraan wil herinneren.

De leider van een gigantisch en indrukwekkende renovatieproject in Jeruzalem was iemand die nog kippenvel kon krijgen en iemand die bereid was de handen uit de mouwen te steken. Maar bovenal was het iemand die met God sprak. Welke rol heeft gebed in onze levens?

Uw pastor,

Jaap