Nehemia – De kracht van visie en motivatie (deel 2)

Geplaatst door Jelmer Woudstra op 28 juni 2011

Lees hier deel 1 als je dat nog niet hebt gedaan! Daarin lees je dat Nehemia mensen motiveert door te beginnen met de volgende stappen: hij houdt rekening met weerstand, wacht op het juiste moment en verwerft inzicht in de feiten.

Het vierde dat hij doet: hij identificeert zichzelf met zijn mensen. Alle goede leiders doen dit. Ze weten dat zij onderdeel uitmaken van het grote geheel. Nehemia stelt zichzelf niet op als een buitenstaander die nog nooit in Jeruzalem is geweest en nu wel even komt vertellen hoe ze het moeten aanpakken. Als je mensen beschuldigt dan vermindert dat de motivatie. Als je verantwoordelijkheid accepteert dan vermeerder je motivatie. Nehemia zegt: Ik ben één van jullie. Ik ben als jullie. En dit is ons probleem. (lees Nehemia 2:17)

Ten vijfde, Nehemia schetst de ernst van de situatie eerlijk voor ogen. We hebben vaak de neiging om problemen te verbergen of zo klein mogelijk te schetsen. Als het probleem echter iedereen aangaat, wees dan open en eerlijk. Nehemia maakt het probleem niet kleiner dan het is, nee, hij schetst het helder en duidelijk (lees Nehemia 2:17). We herkennen denk ik allemaal dat wanneer je lang genoeg in een slechte situatie leeft, je dat langzamerhand niet meer ziet. Ik tilde een keer een kastje van boven naar beneden. Stom genoeg had ik er een losse plank in laten zitten die naar beneden viel, een hap uit een kozijn wegsloeg en beschadigingen in de lambrisering en plint in mijn hal veroorzaakte. De eerste weken baalde ik ervan als ik de beschadigingen zag, na twee of drie maanden zag ik het niet meer en nu ben ik bijna vergeten! En moet ik het nog steeds herstellen… Nehemia zet de inwoners van Jeruzalem daarom stil bij de feiten. Hij schetst de situatie met beeldende taal. Stap 3 was dat de leider de feiten onder ogen ziet, stap 5 is dat iedereen de feiten onder ogen ziet. Verandering wordt nooit ingezet zonder ongenoegen, zonder een heilige verontwaardiging.

Nehemia vraagt vervolgens om een specifiek antwoord. Je moet mensen niet enthousiasmeren voor niets. Je kunt niet het momentum opbouwen zodat mensen op het punt staan om als het ware uit elkaar te barsten van enthousiasme, en vervolgens niets te doen geven. Nehemia zegt “Laten we de stadsmuur weer opbouwen!” Wat opvalt, is dat Nehemia zowel realistisch als optimistisch is. Dat is een belangrijke balans. Enerzijds stelde hij zich op de hoogte van de feiten en is hij hier open over tegenover de mensen. Toch is hij optimistisch. Hij zegt niet Alles is verwoest. Dit is onmogelijk. Ga maar naar huis. Hij zegt het tegenovergestelde: Dit is de toestand. Laten we herbouwen. Nehemia ziet wat er is, maar hij ziet ook hoe het kan zijn. Een leider weet vervolgens dat er hulp nodig is om van de huidige situatie naar het ideaal te komen. Nehemia stond op en zei: Het vraagt offers. Er is tijd, geld, energie en moeite nodig om dit te doen. Hij vroeg om een specifiek antwoord, een duidelijke actie om van de huidige situatie tot een tot nu toe onmogelijk gebleken vooruitgang te komen.

Ten zevende, Nehemia wil het heel duidelijk hebben dat de missie die hij de mensen voorhoudt niet die van hemzelf is, maar van God (lees Nehemia 2:18). Nu ervaren mensen vaker een roeping van God, dus hoe weten we dat dit echt de roeping van Nehemia was? Hoe weten wij of wat wij ervaren als roeping van God ook echt onze roeping is? God bevestigt het! De koning geeft Nehemia toestemming om voor een bepaalde periode naar Jeruzalem te gaan. Hij geeft hem de benodigde brieven om in Jeruzalem te kunnen komen, betaalt het benodigde hout én geeft hem een escorte van officieren en ruiters mee! De mensen reageren hierop. Er is geen aarzeling meer. Hun antwoord is dan ook simpel: Laten we meteen beginnen!

Tot slot: laat je niet intimideren door tegenstand (lees Nehemia 2:19). Een paar verzen geleden werden er twee tegenstanders genoemd, nu zijn het er al drie. En het worden er meer als het project vordert. Zo gaat dat: als je een visie van God hebt gekregen en aan de slag gaat, dan komt er tegenstand en die tegenstand wordt steeds groter. Mensen beginnen met je te bespotten en verachtten. Daarna gaan ze je beschuldigen van iets waar je je niet schuldig aan maakt. Maar Nehemia gaat niet met zijn tegenstanders in discussie. Zijn antwoord is kort en krachtig: Dit is niet mijn plan, dit is Gods plan en Hij zal ervoor zorgen dat we slagen. (lees Nehemia 2:20) Je kunt niet altijd in gesprek gaan met tegenstanders. Kanttekening: opbouwend bedoelde kritiek is niet hetzelfde als tegenstand. Een goed gesprek kan dan iedereen helpen!

Omstandigheden, ongeloof, wanhoop, teleurstellingen doen soms lijken alsof de doelen die je je als gemeente of persoonlijk hebt gesteld onbereikbaar zijn geworden. Ik wil je motiveren: stap uit de invloedsfeer van ongeloof, wanhoop, angst, kritiek en stap in de invloedsfeer van een door God gegeven visie! Zet de stappen van Nehemia.